Belgium Bike Fest brengt tijdens het hemelvaartsweekend honderden fietsers samen in de Belgische Ardennen. Het recept? Uitdagende ritten, flink wat hoogtemeters, lekker eten en een stevige scheut festivalsfeer. Voeg daar nog een portie randanimatie en goed gezelschap aan toe, en je krijgt een weekend waarin zelfs de grillen van het voorjaarsweer de pret niet kunnen bederven.
Plannen om de koude en natte Vlaamse winter te ontvluchten? Zin om een weekje te fietsen in de zon, met de nodige hoogtemeters en een zwembad om de hoek? Dan kan je terecht op Gran Canaria. Onze man Steven ging op verkenning en kwam terug met vijf routes op het eiland waar ook Filippo Ganna zich gaat voorbereiden op het seizoen.
Op weg naar Toscane voor de jaarlijkse gravelbedevaart Strade Bianche is een tussenstop halverwege altijd een goed idee. Vaak kom je dan uit in het merengebied op de grens van Zwitserland en Italië. Heb je slechts vier dagen? Dan is dit de perfecte manier om te genieten van zowel de witte toppen van de Alpen als de witte wegen van Toscane.
De ochtendlucht is nog fris als ik in Gryon mijn been over mijn gravelbike zwaai. Boven me glinsteren de toppen van de Alpes Vaudoises in het eerste zonlicht, alsof ze me persoonlijk welkom heten. De klim begint meteen buiten het dorpscentrum, waar houten chalets baden in het ochtendlicht en de geur van dennen de lucht vult. Ik zet koers richting Solalex—een gehucht dat klinkt als een goed bewaard geheim. Voor me liggen onbekende paden, steile cols en pittige afdalingen.
Een merk dat in enkele jaren tijd ‘incontournable’ werd in de fietsindustrie, is Gobik. Jaar na jaar wist het z’n omzet te vermenigvuldigen en vandaag vinden ook veel clubs in de Lage Landen hun weg naar de Spaanse kledingfabrikant voor het ontwerp en de productie van custom teamkledij. Wij gingen op bezoek in het Gobik-moederschip in Yecla, benieuwd naar datgene waar de Spanjaarden hun succes aan te danken hebben.
Na twee dagen kroketten en ijstaart kropen een tachtigtal fietsers zelf in de diepvries. Ze haalden alles uit de kast om zich te verwarmen en fietsten honderd kilometer in ons kerstpeloton. Geen pannenkoeken dus. Wel chocomelk, rijsttaartjes en de Tiegemberg.
Het wegwielrennen heeft de Ronde van Lombardije, maar voor het gravelcircuit is Falling Leaves Lahti één van de hoogtepunten van het najaar. In Zuid-Finland maakt de herfst nog net dat tikkeltje sneller zijn intrede dan in onze contreien en dus ging onze man begin september al vallende bladeren tellen nabij Lahti. Als het van organisator Nordic Gravel Series én de lokale autoriteiten afhangt, groeit dat stadje de komende jaren uit tot hét epicentrum van het gravelgebeuren in Scandinavië en wie weet zelfs heel Europa.
Met een themanummer over fietsen in Spanje, en een recente fietsvakantie in Altea (bij Calpe), kon onze man deze niet laten liggen. Hij maakte een selectie van de mooiste stukken en creëerde zo leuke fietsroutes aan de Costa Blanca. Trek erop uit en geniet van de Spaanse zon.
Van Parijs naar Nice, ofwel de Koers naar de Zon. Sanne en Steven haalden de bikepacktassen van stal en trokken, niet langs de kortste weg, richting Côte d’Azur. Een route in twee delen: eerst naar het zuiden, de Regenberg als keerpunt en via de Kale Reus naar Nice. 1600 kilometer dwars door Frankrijk. Vive le vélo, vive les vacances!
Van Parijs naar Nice, ofwel de Koers naar de Zon. Sanne en Steven haalden de bikepacktassen van stal en trokken, niet langs de kortste weg, richting Côte d’Azur. Een route in twee delen: eerst naar het Zuiden, de Regenberg als keerpunt en via de Kale Reus naar Nice. 1600 kilometer dwars door Frankrijk. Vive le vélo, vive les vacances!
Zon op mijn helm, stof op mijn benen en een horizon die elke bocht spannender maakt dan de vorige. Mountainbiken in Wallis is geen sport, het is een belevenis – een fysieke, mentale én visuele achtbaan. Tussen knisperende alpenweides, bergtoppen, gletsjers en eeuwenoude bossen ontdek je een regio die gemaakt lijkt voor trails. En dit jaar stijgt de spanning nog wat extra: in september is Wallis het kloppende hart van het WK Mountainbike.
De eerste meters zijn altijd een beetje aftasten. Grind knispert onder de banden, de heuvels van het Jura-massief doemen op, naast me schittert het Meer van Genève in de ochtendzon. Een lichte bries waait van het water richting de wijngaarden. Ik ben nog geen vijf minuten onderweg, en toch voelt het alsof ik al midden in een ander Zwitserland zit. Geen toeristenmassa, geen drukke paden – alleen de belofte van ruimte, rust en avontuur. Welkom in Nyon – een plek waar gravel, gastronomie en geschiedenis hand in hand gaan.