Dit waren de nieuwigheden op Velofollies
Bart Vandermaelen
19 januari 2026
Deel dit artikel:
Jaja, we weten het, smaken verschillen, maar over het uiterlijk van deze SuperX was er meteen eensgezindheid. De lijnen van het frame trekken onmiddellijk de aandacht, als een sportkar in een veld vol terreinwagens. Mochten we niet bezig zijn met gravelbikes, we hadden voorwaar gedacht dat er een aeroracer in de testvloot geslopen was. Elke framebuis is aerodynamisch gevormd, de bovenbuis wat platter, de onderbuis wat robuuster. Dat voel je ook wanneer je ermee rijdt, de SuperX is een bijzonder stijve fiets.
Het houdt echter niet op bij de framevormen. De integratie van aerodynamisch gevormde elementen is tot in de kleinste componenten doorgetrokken. Of wat dacht je van aero drinkbussen? De bidonhouders en bijbehorende drinkbussen zijn zo ontworpen dat de drinkbus mooi aansluit op het frame, zonder overbodige uitstulpingen. Geen nood, ook een standaard bidon past netjes in de houder. Ik hoor de wind al denken: “Wat kan ik hier tegenin brengen?”
De Delta Steerer maakt een superstrakke kabelintegratie rond het balhoofd mogelijk en verkleint het frontale oppervlak van het balhoofd en daarmee ook de luchtweerstand. Blijven we nog even vooraan hangen, dan leidt ook de cockpit met Vision Trimax Aero-stuur en Cannondale Conceal-stuurpen tot een strakke overgang en nauwelijks ruimte voor wind als spelbreker. Die aerodynamica merk je niet alleen aan de vorm, maar ook in wat je onderweg voelt: je kan langer in een lagere positie rijden zonder dat je hoofd of stuurgevoel eronder lijdt. Zonder in te boeten aan comfort, of dat denk je in eerste instantie toch.
Het zijn niet enkel de fraaie vormen die meteen opvallen, want wat gezegd van de Reserve 40/44 GR carbon gravelwielen? Het velgprofiel (40 millimeter vooraan, 44 millimeter achteraan) is zeker hoog genoeg om een indruk van aerodynamica te geven. De ‘Turbulent Aero Tech’-belofte is niet zomaar marketingpraat: bij hogere snelheden (vanaf pakweg 35‑40 km/u) wordt de luchtstroom langsheen het wiel geplooid. Dat leidt tot minder turbulenties en een beter vasthouden van de snelheid. De Terreno T50-banden vullen dit beeld slechts gedeeltelijk aan. Ze zijn tubeless ready, hebben voldoende grip op losse ondergrond en bieden een zekere demping. Toch mis je hier de pure snelheid die het frame en de wielen je eigenlijk willen geven. Met een sneller, gladder gravelprofiel zou de SuperX 2 pas echt zijn race-DNA volledig benutten. Het blijft zoeken naar compromissen: de Terreno-banden zijn dan misschien minder snel, ze zijn wel lekker soepel waardoor er toch een tikje extra comfort voorzien wordt.
De elektronische GRX Di2 schakelgroep is ons uiteraard niet onbekend. Snel en precies kunnen schakelen is op een gravelracer een absolute troef. Het moment dat je van een asfaltstuk het veld indraait, van snelle gravel naar losse stenen: met één druk op de knop lig je alweer in de juiste versnelling. Het schakelt – in alle omstandigheden – alsof de boel geen weerstand kent. De cassette in een 11‑34 vertanding en het dubbel crankstel (48/31) bieden alleszins voldoende spreiding: onverwacht steile klimmetjes of scherpe hellingen, je komt niet snel een versnelling tekort.
Rijden met de Cannondale SuperX 2 voelt als rijden op een atletisch paard: je voelt de potentie, de explosie, de reactie, maar de voorkant is niet bepaald veerkrachtig, best hard zelfs. De vorm van de vork, de aerodynamische buizen en de stijfheid van het materiaal komen allemaal de snelheid en de feedback ten goede, alleen lijdt het comfort er wel onder. Na een paar uur gravelen slaat de vermoeidheid toe en merk je dat het vooral de armen zijn die de impact opvangen. Op vlak van stijfheid benadert de Cannondale die van een pure racefiets, wanneer het gaat om demping op ruw terrein of in pittige afdalingen is het alle hens aan dek. Cannondale heeft voorzien in speciale flexzones in de zitbuis, bovenbuis en achterdriehoek, zelfs de D-vormige zadelpen helpt mee om trillingen weg te filteren, maar de voorkant werd daar even over het hoofd gezien. Dat is geen ramp – integendeel, het hoort bij een machine die ontworpen is om te racen – maar wie gehoopt had op een snelle en comfortabele bikepackingfiets komt sowieso bedrogen uit. Daar komt bij dat het stuurlint behoorlijk grof is. Het geeft wel grip, maar weinig verfijning: je voelt de structuur nadrukkelijk in je handen, zeker als je zonder handschoenen rijdt. Ook de reach van het stuur is behoorlijk groot. Je hangt flink voorover, wat de aerodynamica uiteraard ten goede komt, al zal niet iedereen die positie lang kunnen volhouden. Voor kortere, intensieve gravelraces voelt het logisch, op langere ritten kan het net te agressief worden.
Qua stuurgedrag is de SuperX 2 scherp en wendbaar als een roofvogel. Bochtjes pikken, lijnen kiezen, plots accelereren: hij luistert meteen. Die OutFront geometrie en 55 millimeter vorksprong leiden tot gecontroleerde chaos. Keerzijde van die glimmende medaille is dat je op losse ondergrond bij de pinken moet blijven want de SuperX is niet de meest vergevingsgezinde bike. In toermodus aan lage snelheid rondjes tuffen? Niet met de SuperX. Hij is gemaakt om hoge snelheden te halen op afwisselend terrein, om te concurreren, KOM’s te pakken. Op gravelstroken waar je normaal zou terugschakelen, blijf je met de SuperX gewoon in een hogere versnelling doorjagen. Tegenwind deert je nauwelijks, met dank aan het aerodynamisch geoptimaliseerd frame. In klimmetjes merk je de stijfheid van de crank en het bottom bracket: elke watt die je erin stopt, krijg je als snelheid terug. En voor sprints of acceleraties staat de SuperX meteen klaar. Op het asfalt voelt hij bijna meer als een aerofiets dan als een gravelfiets aan, maar dan met dat tikkeltje extra zekerheid van grip in de bochten, op kasseien of slecht wegdek.
De Cannondale SuperX 2 wordt terecht gepositioneerd als gravelracer. Hij is scherp, aerodynamisch, responsief, gemaakt voor snelheid, voor flow, voor lijnen kiezen, voor kopwerk. De Reserve wielen en de GRX Di2 aandrijving zorgen ervoor dat de technische details kloppen (frustratievrij schakelen, snelle wielen) en de aerodynamische vormgeving (frame, vork, cockpit, zelfs bidons) maakt het geheel compleet. De SuperX 2 komt tot zijn recht in gravelraces, snelle trainingsritten over onverharde wegen, gravelfestivals waar snelheid doorslaggevend is. Bikepacking met kampeerspulletjes, grove paden, avontuur… daar is hij dan weer minder geschikt voor. Het huidige ontwerp is compromisloos richting snelheid, wat bewonderenswaardig is, maar je voelt het wel aan je lichaam. Verbeterpuntjes zijn er ook, al verhelp je die zelf snel. Een comfortabeler stuurlintje is zo gelegd, net als een stel snellere banden. En dan knallen maar!
Frameset: SuperX Carbon, Proportional Response construction met SuperX Carbon voorvork
Groepset: Shimano GRX 825 Di2 (11-34 cassette), 48/31T crank
Wielen: Reserve 40/44 GR Carbon
Banden: Vittoria Terreno T50
Stuur: Vision Trimax Aero
Stuurpen: Cannondale C1 Conceal
Zadel: Prologo Dimension AGX
Zadelpen: Cannondale C1 Aero
Maten: 46, 51, 54, 56, 58, 61
Gewicht: 8,4 kg (maat M)
Prijs: € 6.899
Meer info vind je op de website van Cannondale.
