De Stevens Super Prestige krijgt een update
Redactie
19 september 2026
Deel dit artikel:
Even terugspoelen naar eind juli. Ik stap het enorme hoofdgebouw van Canyon in Koblenz binnen voor de presentatie van de nieuwe Grail. Tijdens onder andere The Traka en Unbound Gravel werd de derde generatie van Canyons populaire gravelbike al ‘gespoild’ zoals dat dan heet. Een slimme zet trouwens van de marketeers: een beetje deining en nieuwsgierigheid creëren, is nooit een slecht idee.
Nu ik de fiets in vol ornaat zie staan, begint het ook bij mij al snel te kriebelen om hem de sporen te geven. Een leuke kleurencombinatie (ja, mannen mogen anno 2026 ook met een roze fiets op pad), nette Cyclite-frametasjes en knoerten van mountainbikebanden: de Grail-testfiets ziet er veelbelovend uit.
Dat hij ook effectief gemaakt is om het gashendeltje open te draaien, geven de productmanagers en ingenieurs meteen mee. Ik krijg tegenwoordig bij zowat elk fietsenmerk hetzelfde riedeltje te horen over gravel: dat de races alsmaar sneller en technisch moeilijker worden en dat er dus nood is aan fietsen met aandacht voor aerodynamica en stijfheid, maar ook met een grotere bandbreedte en veelzijdigheid op verschillende terreinen. En dus schuift ook deze Canyon Grail op richting een echte offroad racefiets en past hij vandaag in een rijtje met onder andere de nieuwe BMC Kaius, de Wilier Rave SLR ID2 en de nieuwe Specialized Crux.
Geen zin om het volledige artikel te lezen? Bekijk hier de testvideo:
Het belangrijkste kenmerk van de nieuwe Grail is de ruimte voor banden tot 2.25” – of 57 mm – breed, zowel in de voor- als de achtervork. Standaard wordt de fiets geleverd met 45 mm brede banden, maar in mijn testfiets gebruiken de 2.25” brede Schwalbe Thunder Burt-banden meteen alle vrije ruimte op. Zo’n banden in een gravelbike zijn op de meeste terreinen allicht ‘overkill’, maar de Thunder Burts zullen me volgens Canyon een groot voordeel geven tijdens het evenement waarvoor ze mij hebben ingeschreven: Rad am Ring Gravel. Dat is een spin-off van het populaire Rad am Ring, waarbij duizenden wielertoeristen gedurende 24 uur rondjes malen op de iconische Nürburgring. Daarover zo meteen meer…
(Lees verder onder de foto’s)
Die 57 mm bandbreedte is er trouwens gekomen na consultatie van Rosa Klöser. De ingenieurs hadden eerst een maximale bandbreedte van 50 mm in gedachten. Dan kon je ook nog een dubbel voorblad monteren. Maar na overleg met Klöser, één van de Canyon-rensters die in 2024 onder andere Unbound bij de dames won en dit jaar The Traka 360, ging het plan van een dubbel voorblad en 50 mm clearance carrément van tafel. Rosa wou absoluut koersen met nog bredere banden en verlangde van Canyon dat een zo maximaal mogelijke bandbreedte prioritair zou zijn in de ontwikkeling van de nieuwe Grail. Zo kwamen de Duitsers dus bij 2.25” terecht.
(Lees verder onder de foto’s)
Door die ingreep is er op deze de CFR- en CF SLX-versie van deze fiets enkel nog ruimte voor elektronisch geschakelde groepsets met een enkel voorblad. Achter het tandwiel is de poot van de liggende achtervork immers gemaakt van een massief stuk carbon waar geen buitenkabel meer doorheen kan richting de achterderailleur. Op de meest budgetvriendelijke CF-versies van de Grail blijft het evenwel mogelijk om een mechanische groep te monteren.
Bandbreedte was dus superbelangrijk, maar ook over het rijgedrag van de Grail hadden de Canyon-atleten een duidelijke mening. Ze wilden vooral dat er niet teveel gemorreld werd aan de rijkwaliteiten van de tweede Grail-generatie. Die vorige Grail had al een vrij progressieve geometrie en een handling die offroad vertrouwen moest wekken. Om die te behouden zijn de balhoofdhoek van 71,5 graden en de trail van de vork van 69 mm simpelweg behouden gebleven. Die waarden zijn volgens Canyon het meest bepalend in het stuurgedrag van een fiets. Wel is de zithouding agressiever geworden, met een 15 mm lagere stackhoogte. Ook de wielbasis en de lengte van de liggende achtervork werden wat langer om voldoende ruimte te bieden aan bredere banden.
De geometrie die meer is afgestemd op wedstrijden en extreem brede banden zou je misschien als een nadeel van deze fiets kunnen zien. De zithouding is weliswaar diep en agressief, wat de fiets ook potentieel geeft voor snelle jongens en meisjes die hem willen gebruiken op de weg. Anderzijds is de geometrie weer minder voorzien op smalle koersbanden die je misschien weleens in zo’n gravelracer wil steken. Al hoeft het geen straf te zijn om ook met brede banden de ‘roadie’ uit te hangen. De kwaliteit en rolweerstand van de meeste banden is de laatste jaren stukken beter geworden, waardoor je ook op asfalt niet veel trager bent met 40 of 45 mm brede slick of semislick banden in een fiets als deze.
Naast de geometrie werd ook de aerodynamica van de fiets afgestemd op de toegenomen bandbreedte. Canyon ging evenwel op zoek naar een soort ‘sweet spot’. Het wou een fiets bouwen die zowel voor profs als amateurs geschikt is en dus werd in de windtunnel de luchtweerstand geoptimaliseerd bij geen al te extreem gemiddelde van 35 kilometer per uur. Uiteraard zorgen de brede banden voor een groter frontaal oppervlak en dus meer luchtweerstand, maar in de windtunnel werd duidelijk dat deze versie van de Grail met 55 mm brede banden nog altijd minder luchtweerstand biedt dan de vorige Grail met 40 mm brede banden. Volgens de ingenieurs zit deze fiets qua aerodynamica op hetzelfde niveau als de Cervélo Aspéro 5 en de Factor Ostro Gravel en hij zou iets beter scoren dan de Rose Backroad FF. Maar natuurlijk zijn er dit jaar een pak nieuwe gravelracers gelanceerd die op het moment van de tests nog niet uit waren, dus daar is geen vergelijkingsdata van. Het is trouwens ook een bewuste keuze geweest om niet met aero bidons te werken. Vanuit de Canyon-renners was daar niet echt vraag naar. Bovendien redeneert Canyon dat de bidons en de onderbuis grotendeels verscholen zitten achter een bredere voorband en het effect van aero bidons dus heel gering is.
Een fiets als de Grail is gemaakt om te racen, maar ook op praktisch vlak werd er toch rekening gehouden met de noden van de ambitieuze recreant die deze gravelbike misschien ook als winterfiets of woon-werkvehikel wil gebruiken. In de onderbuis is er een opbergvak voor tools en er zijn bevestigingspunten voor spatborden, wat toch ook weer een tikkeltje veelzijdigheid toevoegt. Er is samen met Cyclite ook een lijn van superlichte fietstassen ontwikkeld, die per maat naadloos aansluiten op het frame. De witte kleur van de waterdichte stof is op vlak van onderhoud niet de meest duurzame keuze, maar het ziet er wél cool uit. Het is echter bizar dat je de onderste frametas heel simpel kan vast- en losklikken, maar dat de bovenste tas met twee bouten is vastgeschroefd op de bovenbuis. Allicht heeft dat te maken met de stabiliteit van het tasje.
(Lees verder onder de foto’s)
Nog twee blikvangers die je aantreft op de Grail CF SLX zijn de nieuwe VCLS Aero-zadelpen die ook op de Canyon Endurace zit en de PACE cockpit met ‘control drops’. De zadelpen heeft een uitsparing met een elastomeer erin om vibraties beter te dempen. De PACE cockpit is dan weer een oude bekende. Het stuur heeft verstelbare stuuruiteinden waardoor je het makkelijk smaller of breder kan maken en ook de hoogte kan je tot 2 centimeter aanpassen zonder dat je aan remleidingen moet gaan prutsen. De nieuwe ‘control’ stuuruiteinden zijn specifiek voor de Grail ontwikkeld en je kan ze in drie standen plaatsen: 370, 395 of 420 mm breed op de shifters. De ‘control drops’ hebben een drop van 120 mm en een flare van 17 graden voor extra controle op ruiger terrein, maar twijfelaars kunnen ze ook vervangen door andere stuuruiteindes. Zo heeft Canyon heeft ook ‘Classic’, ‘Race’ en ‘Compact’-varianten, elk met eigen waarden qua drop, reach en flare.
De fiets die ik een vuurdoop mocht geven, is dus de Grail CF SLX met een SRAM Force XPLR 13-speed onderdelenmix, DT Swiss GRC 1400-wielen en Schwalbe Thunder Burt banden van 2.25” breed. Tijdens Rad am Ring Gravel viel meteen op wat voor vertrouwen zo’n brede banden je offroad bieden. Nadat mijn eigen mountainbike jarenlang stof heeft staan vergaren in de schuur, lijkt het wel of ik vergeten was hoe het voelde om met zo’n brede banden te rijden. De combinatie met het smalle PACE-stuur – ik had de ‘control drops’ meteen op de smalste stand van 37 cm ingesteld – is eventjes wennen. Zeker aan lage snelheden en op steile, iets meer technische klimmetjes is het kwestie van de fiets in de vingers te krijgen om de juiste rijlijnen aan te houden. Maar wat een vertrouwen biedt dit ding wanneer je offroad afdaalt! Tijdens de eerste strook bergaf op vrij dikke stenen langsheen de Nürburgring stoof ik als een monstertruck alles en iedereen voorbij en dat gaf me een enorme boost. Daar waar andere deelnemers aan de race om obstakels heen moesten slalommen, dokkerde ik met de Canyon Grail gewoon overal onverschrokken overheen. Ideaal wanneer je niet de meest technisch onderlegde gravelbiker bent.
(Lees verder onder de foto’s)
De extreem brede mountainbikebanden geven ergens wel een vertekend beeld van het rijgedrag van de Grail. Daarom monteerde ik onlangs ook een setje HUNT-gravelwielen met Hutchinson Touareg Race-banden van 45 mm breed. Het stuurgedrag van de Grail werd op slag een stuk neutraler en vloeiender, maar wat me wel verbaasde is dat het verschil in rolweerstand op goede wegen niet zo enorm groot is. Dat spreekt in het voordeel van de Schwalbe Thunder Burts met de Addix Speed rubbersamenstelling. Door zijn snelle capaciteiten doet deze band me denken aan de Continental Dubnital, eveneens een razendsnelle XC-band.
De zithouding is sportief en een stuk dieper dan op de vorige Grail. Dat voel je meteen. Ik heb natuurlijk ook meteen alle spacers onder de stuurpen vandaan gehaald, dus zeker met de handen onderin de ‘control drops’ zit je in een soort aanvalsmodus, wat ook maakt dat je met deze fiets agressief wil rijden. Bovendien heeft het frame ook echt die intrinsieke snelheid en het nodige acceleratievermogen in zich, ondanks het feit dat dit niet de lichtste gravelbike is. In deze opbouw klokt hij in maat M af op 9 kilo, inclusief het multitooltje en het co2-patroon onder de bidonhouder. De CFR-variant met SRAM Red is volgens Canyon nog een kilo lichter en zou net onder de 8 kilo zitten.
De PACE-cockpit vind ik persoonlijk een twijfelgevalletje. Wanneer je dat stuur hebt ingesteld op de breedte die voor jou ideaal is, ga je er in principe niet meer aan morrelen. Tegelijk worden de uiteindes vastgezet met vijsjes die kunnen lostrillen, wat bij mij ook effectief tijdens één van mijn testritten is gebeurd. Door die losse elementen, boet je ook wel in aan stuurstijfheid. Dat is allicht ook de reden waarom je de duurste CFR-variant ook kan laten afmonteren met de one-piece CP0053 RACE cockpit.
Dat gezegd zijnde, kon de Grail CF SLX me echt wel bekoren, zowel tijdens de gravelrace op en rond de Nürburgring als tijdens mijn doordeweekse offroad ritjes in de Vlaamse Ardennen. Ik ben sowieso fan van de moderne gravelracers en het feit dat ze een agressieve houding combineren met wat extra zekerheid en stabiliteit. Over de mogelijkheid om echt brede banden te monteren heb ik de laatste maanden mijn kar met 180 graden gekeerd. Eerst geloofde ik er niet echt in dat het zou werken, mountainbikebanden in combinatie met een koersstuur. Maar ik ben intussen helemaal bijgedraaid. De extra brede banden komen extra goed van pas op de vaak bonkige aardewegen en smalle singletracks die mijn achtertuin rijk is. Het komt er natuurlijk wel op aan om de bandendruk perfect goed te krijgen, want die is bij zo’n brede banden écht belangrijk. Teveel druk maakt de rit onaangenaam hard – ondanks de VCLS Aero-zadelpen – terwijl te weinig PSI (of bar) op snelle stroken voor teveel deining en efficiëntieverlies zorgt.
De nieuwe Grail komt in drie uitvoeringen met verschillende carbon lay-ups: de Grail CFR is het topmodel en daarbij kan je kiezen uit een afmontage met een SRAM Red XPLR AXS groepset of een Shimano GRX Di2 groepset, DT Swiss GRC 1100 wielen en Schwalbe G-One RS Pro banden van 45 mm breed. Die fiets kost € 8000 als je hem met SRAM Red wil en € 6500 als je de voorkeur geeft aan GRX Di2.
(Lees meer onder de foto’s)
Een trapje lager op de productladder staat de Grail CF SLX met SRAM Force XPLR AXS, DT Swiss GRC 1400-wielen en Schwalbe G-One R banden van 45 mm breed voor € 5499. Daarvan is er ook een variant met Shimano GRX Di2 en Canyons eigen GR50 CF wielen. Aan die fiets hangt een prijskaartje van € 4499.
(Lees verder onder de foto’s)
Tot slot is er ook de budgetvriendelijkste Grail CF-uitvoering. Kies je voor een SRAM Rival XPLR AXS-groep en Canyon GR50 CF-wielen, dan kost die fiets jou € 3499. De absolute instapper is echter de Grail CF met mechanische Shimano GRX600-onderdelen en Newmen Advanced carbon wielen voor slechts € 2499.
Meer info vind je op de website van Canyon.
