Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

100% Getest: Ridley Noah Fast Disc Super Record EPS 12-Speed

2020 was een jaar waarin meer dan ooit de nadruk lag op ‘winkelhieren’ en ‘lokaal kopen’. En dus zetten we - op de valreep - Ridley nog even in de kijker. Meerbepaald hun paradepaardje, de Noah Fast. Wij voelden hem dit najaar aan de tand in zijn natuurlijke habitat: op het circuit van Zolder!

‘Hoe rijdt ‘ie? Hard zeker?’ Wanneer ik met deze Noah Fast het biljartvlakke tarmac opdraai voor een testrit en aanpik bij een groepje wielertoeristen, is dat de eerste vraag die één van hen me stelt. Bedoelt de man ‘hard’ als in ‘snel’, dan kan ik enkel maar beamen wat hij zegt. Maar uiteraard doelt hij op het comfort van de fiets. Want Ridley’s aeroracer heeft de reputatie verre van een zacht bollende limousine te zijn. Een stempel die de Noah toch vooral meedraagt uit het verleden.

Van sprintfiets naar allround aeroracer

De eerste generatie Noah dateert uit de tijd dat Robbie McEwen de sprintzeges nog aan elkaar reeg voor Davitamon-Lotto. De focus lag op stijfheid: men wou de ultieme carbon sprintfiets ontwikkelen en comfort stond niet bovenaan de prioriteitenlijst. Ridley is de Noah nadien verder blijven bijschaven en voegde in eerste instantie een pak aerodynamische elementen toe aan het ontwerp. Denk aan de druppelvormige F-surface framebuizen op de Noah ISP of de integratie van de velgremmen in voor- en achtervork op de Noah Fast IBS. Met de komst van de Noah SL in 2016, wonnen ook gewichtsbesparing en rijcomfort aan belang.

Toen de Noah Fast zoals we hem vandaag kennen in 2018 op de markt kwam, was hij één van de eerste aeroracers met een volledig interne kabeldoorvoer, laag gewicht én rijcomfort waarover je naar huis kan schrijven.

Beter een goeie buur (met een windtunnel)

De Noah Fast draait dus al sinds 2018 mee in het profpeloton en ondertussen zagen we Caleb Ewan en co. er straffe toeren mee uithalen in de Tour de France, de Giro, de Scheldeprijs… Deze Ridley is een wedstrijdfiets pur sang, gemaakt om te vlammen. Zeker in de afmontage waarmee ik hem onder de kont geschoven kreeg: met een elektronische geschakelde 12-speed Campagnolo Super Record EPS-groepset, Fulcrum Wind 400 DB-wielen en 25 mm brede Vittoria Corsa-bandjes. De cockpit en zadelpen zijn uiteraard eigen makelij en heel erg knap geïntegreerd. Samen met het frame en de voorvork vormen ze een mooie eenheid waarbij elk onderdeel naadloos in een ander overvloeit. De samenwerking met Flanders Bike Valley was cruciaal voor dit ontwerp. Onder het motto ‘beter een goeie buur dan een verre vriend’, kampeerden de ingenieurs van Ridley vele uurtjes in de naburige windtunnel om de Noah Fast zo aerodynamisch mogelijk te maken

Resultaat: de vorkkroon die knap verzonken is in de onderbuis, de ‘F-wings’ aan de vorkpoten en de ‘F-surface Plus’-buisvorm. Door de balhoofdbuis, spacers en de onderbuis van een speciale groef te voorzien, wordt een turbulentie in de luchtstroom gecreëerd waardoor die luchtstroom beter de vorm van de framebuizen volgt. Hoe meer rijwind er is (of dus hoe sneller je fietst), hoe meer voordeel je eruit haalt. Ook het ‘F-steerer’ systeem is het vermelden waard: een halvemaanvormige vorkbuis maakt de volledige integratie van kabels en leidingen én een maximale stuuruitslag mogelijk. Door de ranke buisvormen is het frame van de Noah Fast volgens Ridley 250 gram lichter dan dat van zijn voorganger, de Noah SL. Tegelijk werd de stijfheid rond het bracket en die van de cockpit verder opgekrikt door de carbon lay-up te optimaliseren.

Messcherpe snelheidsduivel

Die stijfheid in het voorsteven en rond de trapas voel je meteen wanneer je de Noah Fast even de sporen geeft. Op het snelle raceparcours in Zolder is het heerlijk om een paar uurtjes alles uit de kast te halen aan het stuur van deze snelle bolide. De fiets lijkt je constant aan te porren om voluit te gaan, want elke trap die je geeft wordt efficiënt omgezet in voorwaartse beweging. Er lijkt geen spatje wattage verloren te gaan. Ook de compacte achterdriehoek is helemaal voorzien op vinnige acceleraties. En dat terwijl het stuurgedrag precies en vertrouwd aanvoelt. Geen overdreven nerveus gedoe, maar een direct sturende fiets waarmee je elke bocht vakkundig fileert. Daarin word je geholpen door de Campagnolo-schijfremmen waarvan de remkracht perfect te doseren valt. Door de iets hogere balhoofdbuis en vooral door de toren spacers onder de stuurpen van mijn testfiets, moest ik nogal vaak de beugels induiken om het volle pond te kunnen geven. Maar ook bovenaan ligt het stuur erg prettig in de hand.

Schakelen met de 12-speed Super Record EPS-groepset van Campagnolo gaat nog niet draadloos. Maar zoals je mag verwachten van een onderdelenset van dit kaliber, verander je wel vliegensvlug en heel precies van versnelling. Vooral het afschakelen naar een zwaardere versnelling gaat gepaard met die typisch stevige ‘Campagnolo-sound’: de tandwielen grijpen de ketting krachtig aan en dat hoor je. De knopjes aan de binnenkant van de shifters zijn een stuk subtieler dan de schakelhendels van de mechanische Campagnolo-groepen, wat fijn is. Ook de diep uitgesneden Ergopower-shifters voelen lekker aan en bieden bovenaan (net als de Sram Red of Force-shifters) een extra handpositie. Je kan ze bovendien makkelijk aanpassen aan de grootte van je handen. Euh, handig!

Tot op de millimeter op jouw maat

Een tweetal uurtjes werden me in het zadel van deze volbloed gegund, maar een eerste indruk was dat de Noah Fast een meer dan geslaagde synthese is van aerodynamica, gewicht en comfort. Al vallen er over dat laatste weinig conclusies te trekken: op het perfecte laagje asfalt van het circuit in Zolder rijdt elke fiets zacht als een Troetelbeertje. Het korte Selle Italia SLR Boost-zadel voelt wel meteen vertrouwd, het frame biedt ruimte voor banden tot 30 mm breed en de staande achtervork is heel laag aangezet om maximaal te kunnen profiteren van de flex in de zitbuis. Ridley maakt zich ook sterk dat ze voor elke fietser een Noah Fast kunnen afleveren die tot op de millimeter op zijn of haar zitpositie is afgesteld. Dit door de verschillende framematen te combineren met drie verschillende types spacers (van drie, vijf of tien millimeter) en vijf stuurpenlengtes, elk met vier verschillende stuurbreedtes. Eens je een cockpit hebt gekozen, kan er uiteraard niet meer ‘gefoefeld’ worden. Je gaat dus best vooraf even bij de bikefitter langs om je exacte maten op papier te zetten.

Het oog wil ook wat …

… en dus is het nog zo handig dat je bij Ridley uit enkele verschillende designs en een haast oneindig aantal kleurencombinaties kan kiezen om je Noah Fast een unieke, persoonlijke touch te geven. Op mijn testfiets viel er alleszins niks aan te merken: die zag er met zijn combinatie van donkerrood en goud tijdloos en oogverblindend uit. Maar zoveel moois heeft natuurlijk zijn prijs. De Noah Fast zoals ik hem mocht testen, maakt je bankrekening 10.994 euro lichter. Slik!

Meer info op de website van Ridley.

Gerelateerde artikels