100% Getest: Alé Cycling winterkleding
Jurgen Groenwals
16 februari 2026
Deel dit artikel:
Voor wie Claire niet zou kennen: Wikipedia orakelt dat Claire Vanhonnacker in 1953 in Waregem werd geboren en in 1992 bij een verkeersongeval in Buggenhout om het leven kwam. Haar grootste hit ‘Op de purp’re hei’ scoorde ze samen met Henk Van Monfoort, maar ik ken dus ook haar ‘Vreemde vogels’, een cover van ‘Rhinestone Cowboy’ van Glen Campbell. Moet mij weer overkomen dat ik mijn persoonlijke harde schijf met dergelijke overbodige kennis vervuil.
Net zoals de test van de X-Myroon Master mij ook een beetje overkwam. Als testredacteur fietsen shoppen op de Grinta!-redactie is soms vergelijkbaar met een lief zoeken na je dertigste of op zondag na het middaguur naar de bakker trekken in de hoop daar nog boterkoeken aan te treffen: je zal het moeten doen met wat er nog is. Niet dat de Grinta!-crew een bende lamzakken is, maar soms komt er een fiets binnen op de redactie waarvan iedereen denkt ‘Wat moeten we hier nu weer mee aanvangen?’. Waarna er een shitload aan andere testfietsen binnenstroomt en die vreemde vogel een beetje naar achteren schuift. Tot er een rare snuiter van een testredacteur binnenkomt – ik dus – en die enthousiast ‘Geef maar mee!’ kraait.
Met de X-Strada lijn heeft KTM van 1.199 tot 4.599 euro gravelbikes voor elke mogelijke grindfanaat in huis. Met carbon of aluminium frames, vaste of verende voorvorken, koerssturen of platte sturen: in totaal staan er zeventien verschillende varianten op het X-Strada thema in de KTM catalogus. “Moet volstaan om iedereen op de gravelbike te krijgen”, zou je kunnen denken. En toen bedachten ze bij KTM dat het Myroon mountainbike hardtail frame bruikbaar zou kunnen zijn voor nog drie modellen gravelbikes voor dames en heren die hun grind liefst wat grover hebben. De X-Myroon Pro van 1.999 euro is het instapmodel van de lijn die afgetopt wordt door onze testfiets, de X-Myroon Master van 3.399 euro. Dat is in se een Myroon Master hardtail mountainbike met Shimano XT-aandrijving van 3.199 euro waarvan ze bij KTM het plat stuur vervangen hebben door een gravelstuur. Al was de kous daar niet mee af.
First things first: hoewel de verkoop van de high-end hardtail mountainbike wereldwijd in vrije val ging (enerzijds door de opkomst van de gravelbike, anderzijds door de populariteit van de volgeveerde mountainbikes) haal ik mijn neus absoluut niet op voor een degelijke hardtail. KTM is niet bepaald scheutig met informatie over het frame, naar de gebruikte carbonsoort is het gissen en ook framegewichten worden nergens meegedeeld. De bracketpartij is oversized maar oogt zeker niet lomp, het frame is flink slooping, de zitbuis werd doorgetrokken en de zadelpen wordt nog met een klassieke, ronde klem gemonteerd. Waarvoor applaus. De combinatie van glanzend en mat zwart met een streepje oranje resulteert in een geslaagde mix van klasse en sportiviteit, de rechter liggende achtervork wordt beschermd door een forse lap rubber. Dacht je er aan om deze X-Myroon als basis te gebruiken voor een strandracer wegens MTB-frame en koersstuur, weet dan dat zowel de beschikbare ruimte voor de achterband als die voor het enkel kettingblad te beperkt zal zijn. Met 2,25” banden om de velgen is de ruimte in de liggende achtervork al zo goed als opgebruikt, een moddervette beach-slick ga je daar dus niet gemonteerd krijgen. Van hetzelfde laken een pak wat het kettingblad betreft. Op de X-Myroon is het XT-crankstel voorzien van een 34T kettingblad en ik gok dat 38 tandjes het grootste zal zijn wat je kan monteren. Te klein dus voor het echt snelle werk op het strand.
(Lees verder onder de foto’s)
De Fox 32SC Float Performance vork met 100 mm veerweg en 15×110 mm steekas is identiek aan die uit de Myroon Master hardtail mountainbike, net als de Mavic Crossmax CL wielen en de Maxxis Rekon Race banden (met binnenband, bummer) in maatje 2,25” die daar omheen liggen. Ook de KTM 27,2 mm aluminium zadelpen, de KTM aluminium 7° stuurpen en het Selle San Marco Shortfit Open Fit Wide zadel zijn identiek. Wat de aandrijving en remmen betreft zijn het XT-crankstel met 34-tands kettingblad, de 10-51 Shimano XT cassette en de CL800 remschijven (180 mm voor, 160 mm achter) identiek, maar voor de verdere aankleding van de X-Myroon gravelbike maakt KTM toch een paar bijzondere keuzes. Dat de XT-achterderailleur van de Myroon mountainbike vervangen werd door een GRX RX822 gravelderailleur is logisch, maar waarom die gekoppeld moest worden aan een stel Shimano 105 rem/schakelgrepen is mij een stuk minder duidelijk. Dat hadden toch evengoed GRX-exemplaren kunnen zijn, kwestie van toch wat lijn in de afmontage te brengen? Van hetzelfde laken een pak voor wat de remklauwen betreft. Dat zijn uiteraard XT-exemplaren op de hardtail, op de gravelbike werd dat een wat bizarre combinatie van een 105 remklauw achteraan en een RS785 remklauw vooraan waardoor de hele setup toch een beetje aanvoelt als een creatie van Frankenstein. Hoewel die mafketel ook zijn heldere momenten had, vandaar dat de lock-out van de Fox voorvork aan de linker 105 rem/schakelgreep is gekoppeld en da’s meer dan slim.
Het aluminium KTM koersstuur op mijn maat Large testfiets meet een potige 46 cm op de remgrepen en is onderin de beugel nog eens acht centimeter breder. En dat is het eerste wat opvalt als je met de X-Myroon Master op pad gaat. Het immense stuur doet de fiets groot, lang en wat log aanvoelen. In plaats van ‘Vreemde vogels’ neurie ik tijdens de eerste testrit de hele tijd ‘Monster truck driver’ van T.Raumschmiere. Als eerste test heb ik een MTB-toertocht vanuit Brugge uitgekozen, niet goed wetend of ik met dit vehikel in de richting van de pure graveltochten of die van de MTB-rides moet kijken, de X-Myroon zweeft er immers een beetje tussenin. In het eerste stuk slalomwerk door wat bosjes in de Brugse rand moet ik letterlijk en figuurlijk mijn draai zoeken op de X-Myroon. Omwille van de lange zithouding, de brede banden en het brede stuur is het zoeken naar de juiste manier om de KTM door een opeenvolging van krappe bochten te loodsen. Op de langere dreven richting Assebroek voel je wel dat het carbonframe meer dan strak genoeg is om vaart te maken en het comfort val beslist niet tegen. Het gewicht van 11,1 kilo (zonder pedalen) is natuurlijk wel een dingetje, eens op tempo blijft de KTM wel op tempo.
Een paar dagen later zet ik de test verder op vakantie in de Schotse highlands. Een eerste rit met mijn zoon brengt me vanuit Innerleithen over brede gravelpaden en weiden naar één van de bekendste mountainbikeparken van het Verenigd Koninkrijk, dat van Glentress. Met de 34 x 51 versnelling peddel ik de brede pistes vlot naar boven, als het echt steil wordt en de Wahoo stijgingspercentages van net geen dertig procent aangeeft moet je heel erg op het puntje van het zadel gaan zitten om het voorwiel aan de grond te houden. Eens over de top is het een zegen om de Fox vork vanaf het stuur te kunnen bedienen, met de STI-shifter gaat dat zo mogelijk nog gemakkelijker dan met een remote knop van een veringfabrikant. In de afdalingen is de meerwaarde van de 100 mm veerweg niet te vergelijken met wat een gravelvork van amper 40 mm veerweg slechts kan bieden. Grote klappen worden een pak beter verteerd terwijl de 2,25” mountainbikebanden een surplus aan comfort, grip en veiligheid bieden. Al zit er aan al die voordelen ook een limiet, meer bepaald als het steil en technisch naar beneden gaat want dan kom je in de problemen met de zitpositie. Om de volledige slag van het remhendel te kunnen benutten en om het stuur zo breed mogelijk te kunnen pakken (je hebt tenslotte hefboom nodig om die brede voorband ingestuurd te krijgen), moet je het stuur onderaan vastpakken. Waardoor je gewicht naar voren én vooraan naar beneden wordt verlegd, wat het risico op overkop slaan doet toenemen. Zodat je zo ver mogelijk achter je zadel moet gaan hangen, maar dat is bij gebrek aan dropper post en door de lange zithouding allerminst evident. Terwijl de dames en heren met knie- en elleboogprotectoren op fully’s me langs links en rechts tegelijk voorbij komen geknald, heb ik mijn limieten en die van de X-Myroon gevonden.
De volgende dagen zet ik mijn routes uit in functie van wat ik op de trails rond Glentress heb geleerd. Hoger in de highlands, in de buurt van Loch Ness, vermijd ik de singletracks en kies ik voor de bredere fireroads. En het is daar dat ik de X-Myroon pas echt naar waarde weet te schatten. Na een paar honderd kilometer heb ik de fiets steeds beter in de vingers en op de brede bospaden die door de houthakkers gebruikt worden om het hout af te voeren dendert de KTM als een goederentrein overal onverstoorbaar overheen. Je kunt de fiets veel lomper berijden dan eender welke gravelbike en de veelheid aan mogelijke handposities op het koersstuur maken ‘m comfortabeler dan een hardtail mountainbike met plat stuur. De legendarische mountainbiker John Tomac experimenteerde in de nineties met een klassiek koerstuur op zijn fiets, maar dat was in een periode dat mountainbikers in één weekend en met dezelfde 26” hardtail een cross-country mountainbikewedstrijd én een downhill reden. Intussen is het mountainbikegebeuren zodanig geëvolueerd dat een koerstuur op een mountainbike geen enkele zin meer heeft. Tegelijk is echter ook de gravelscene geëvolueerd en zijn sommige races zo zwaar geworden dat het niet langer belachelijk is om een MTB-frame als basis voor een gravelbike te gebruiken. Dus vanuit dat laatste perspectief bekeken is de KTM X-Myroon minder Frankenstein dan je op het eerste gezicht zou denken.
Terug in België zet ik de X-Myroon nog een paar keer in, onder andere voor een gravelride door de duinen waar de brede banden met hoog draagvermogen hun nut bewijzen. Terwijl de gravelrijders zich er hopeloos vastrijden in het mulle zand peddel ik ze breed glimlachend voorbij. Op de verharde weg stoor ik me niet langer aan de energie die ik door de brede mountainbikebanden onder mij voel en hoor wegstromen, op mijn leeftijd interesseren gemiddelde snelheden mij niet meer. Dat je iedere keer als je de X-Myroon uit de auto haalt of ‘m terug inlaadt vragen krijgt van andere fietsers vind ik dan weer wel plezant. Waarop ik uiteindelijk deze vreemde vogel met lichte spijt in het hart terugbreng naar de Grinta!-redactie terwijl ik in de auto ‘Frankenstein’ van Editors op repeat heb staan. Machtig nummer, sorry Claire maar daar kunnen jouw Vreemde vogels niet aan tippen…
Interesse in deze fiets? Je vindt hem terug op de website van KTM!
