Tweede generatie Pinarello Dogma X (zonder X)
Bart De Schampheleire
10 juli 2026
Deel dit artikel:
Eddy Merckx is voor sommigen misschien nog altijd een naam die nostalgische gedachten laat binnensijpelen, maar wat de fabrikant hier doet met de 525R is allesbehalve traditioneel. De jongste racefiets van dit merk van Belgian Cycling Factory kiest resoluut voor een nieuwe geometrie en koppelt snelheid aan rijgenot. Dat kon ik zelf ervaren, maar eerst legde ik mijn oor te luister bij de ontwerpers.
Daan Teugels neemt vooral de windtunnel bij Belgian Cycling Factory onder zijn vleugels en ontwerpt mee de fietsen. Je herkent eventueel wat vormen van de jongste Noah Fast, van zustermerk Ridley. En inderdaad, het bracketgedeelte en de onderbuis delen kenmerken met die fiets. “Die vormen zijn geoptimaliseerd om samen te werken met bidons. Samen zorgt dat voor aero geheel. Dat betekent dat het niet nodig is om je bidons weg te gooien voor de sprint.”
“Toch zijn we van een blanco vel papier vertrokken. Veel verschillende frameconcepten zijn de revue gepasseerd om tot dit eindresultaat te komen. Deze 525R is volledig ontworpen voor ploeg én voor wie plezier wil vinden op de weg. De geometrie is heel progressief te noemen. Dat is niet evident, want de racemarkt is heel conservatief. Bij een gravelbike kan je al eens sneller iets proberen. We zijn nog een stapje verder gegaan dan bij de Noah Fast 3.0 qua geometrie. Wat je hier ziet is echt de toekomst. Iedereen die ermee rijdt, ook ik, is verrast hoe goed het werkt. Op papier is het al mooi, maar om het dan ook zo bevestigd te zien in tests, is nog belangrijker.”
“Bij de 525R voel je ook de stijfheid zoals bij de Noah Fast, maar door de aangepaste geometrie blijft de speelsheid erin zitten. De steilere zithoek vraagt wat aanpassingstijd, maar vanaf dat gebeurd was, voelde het alsof ik meer uithoudingsvermogen had. De fiets voelt ook heel licht aan het zadel. Je zit meer boven het bracket en dat gevoel is leuk. Deze fiets zou voor veel mensen het plezier kunnen terugbrengen om op de weg te rijden.”
“Voor profs is die hoge stijfheid natuurlijk belangrijk. Voor de geometrie moesten zij wel even de knop omdraaien. Het is bijna een comfortabele vorm van tijdrithouding. De zithoek wordt nog steiler naarmate de maat groter wordt (74,5, 75 en 76°). In combinatie met kortere cranks (bij onze testfiets was dat toch gewoon 172,5 mm) is dat waar de fietspositionering naartoe gaat. Daar halen profs veel voordeel uit. Daar is deze fiets voor het eerst op geoptimaliseerd.”
“De hogere balhoofdbuis (16 cm in maat M) en langere reach (413 mm in maat M), maar steile zithoek zorgt toch voor een levendig gevoel. Het bracket ligt 5 mm lager, omwille van de kortere cranks. Het zwaartepunt komt daardoor zo goed en diep mogelijk tussen de twee wielen. De positie van de fietser komt meer in het midden te zitten, wat zorgt voor een leuk rijgevoel. De fiets voelt daardoor ook comfortabel aan. Daardoor mag je de 525R echt een allround aero racefiets noemen.”
“In aerohouding is een hoger geplaatst stuur sneller. De langere balhoofdbuis blijkt daardoor de way to go te zijn. In comfortpositie zit je niet in de wind, want dan zit je in het wiel. Als je voluit gaat, ga je dan die aeropositie aannemen.”
“We hebben een heel ruim bereik met de vier beschikbare maten, waarbij de meeste renners mooi binnen het spectrum van die vier maten vallen. Ook voor amateurs biedt de 525R een even groot bereik.”
Ook de aerowinsten mogen niet ontbreken: deze Eddy Merckx 525R krijgt 9% minder luchtweerstand te verwerken dan zijn voorganger dankzij ingrepen als de verlengde balhoofdbuis. Het carbonframe weegt overigens maar 952 gram in maat M, wat ook niet slecht is voor zo’n snel kader.
Ik rij al jaren met een rechte zadelpen op mijn eigen fietsen, dus vond ik de aanpassing op zich niet zo frappant. Wel had ik weinig vertrouwen in de lange stuurpen. Meestal leidt dat al heel snel tot een tegenwerkende rug en wandel ik na de rit als een eeuweling die net zijn bed is uitgestrompeld. Aangenaam was dan ook mijn verrassing als ik na elke rit merkte dat ik nog even (on)flexibel was als voor de start. Nameting toonde dan ook aan dat het stuurpengedeelte er veel langer uitziet dan het eigenlijk is. Dat komt doordat het stuur zelf wat naar jou afbuigt, wat dan weer voor een aangename rustplek zorgt met de handen bovenop het stuur.
Ook al tijdens het fietsen voelde ik me als een vis in het water qua positionering. Mijn handen gleden als vanzelf naar de juiste positie in de remgrepen, wat altijd een goed teken is. Merk je bijvoorbeeld zelf dat je stuurlint verslijt in de hoeken van het stuur, dan betekent het dat je daar te vaak zit met je handen in de plaats van mooi in de remgrepen. Dan doe je best iets aan je positie. De maatvoering blijft overigens wel gelijklopend met de bestaande modellen.
Die speelsheid waarover de ontwerpers spreken, kon ik inderdaad volop ontwaren. Het is effectief een genot om nog eens op zo’n snel reagerende, maar helemaal niet onhandelbare fiets te mogen rijden. Zeker bij efficiënte, aerodynamisch geoptimaliseerde modellen durft het al eens aan rijgenot te ontbreken.
De wat meer progressieve, naar voren gerichte positie merkte ik in het technische bochtenwerk. Zelfs op momenten dat ik iets te opportunistisch de curve in dook, kon ik nog bijsturen en zelfs meer ruimte overhouden dan nodig was. Dat betekent dat je door dat extra gewicht op het voorwiel meer grip en controle krijgt over die voorkant. Daardoor kan je snel insturen.
Dat deze Eddy Merckx geen slappe vod is, kan je al afleiden uit het bracket en de liggende achtervork. Die zijn heel fors uitgebouwd en passen op dat vlak perfect bij de uitlopende balhoofdbuis, die verantwoordelijk is voor een groot deel van de aerowinst. Eén keertje rechtstaan op de pedalen is voldoende om te voelen hoe snel en efficiënt deze racer uit de startblokken schiet. Neem je deze 525R mee naar de clubrit, dan moet je geen schrik hebben voor de sprintjes. Stijf en efficiënt zijn hier dus niet synoniem voor saai en lomp. Zo hebben we dat het liefst.
Al dat rijplezier is tegenwoordig te verenigen met een zekere mate van comfort dankzij de brede banden van tegenwoordig. Je kan zelfs gaan tot 34 mm breed. Kies je de juiste bandendruk, dan kan je met deze 525R dokkeren over kasseien of over afgebrokkelde betonplaten zonder je ruggenwervels te voelen verschuiven. Voeg daar een blijkbaar goed uitgewerkte carbon layup aan toe, en je krijgt een fiets die niet stilvalt door de trillingen. Dat effect durfden we vroeger weleens te ervaren bij stijve, lichte fietsen.
Dat rubber waarover ik spreek, is de uitstekende Continental GP5000 S TR 30 mm. Op het vlak van grip zal je daardoor maar weinig te klagen hebben. De wielen passen in het aerothema, want Eddy Merckx koos voor de DT Swiss ARC 1600 Spline 55. Dat kun je al helemaal geen basic carbon wieltjes meer noemen. Dat zijn modellen die je gerust kan blijven gebruiken zonder dat je schrik moet hebben dat ze moeten onderdoen voor de concurrentie. De allerlichtste zijn ze niet, maar ze leken me alvast niet tegen te houden bij acceleraties of bij langere passages bergop.
Naast de immer betrouwbare Shimano Ultegra Di2 12-speed krijg je bij deze uitvoering de Forza Nimbus Pro-cockpit in de maat 110 x 360/400 mm, die ook in de vier centimeter bredere beugels voldoende stijfheid toonde, en het nieuwe SLR Advan-zadel van Selle Italia. Die zit vast op de aero zadelpen, die uiteraard niet al te veel kan doorbuigen. De zadelpenklem zit achterin de zadelbuis en zet je vast met twee boutjes. Zo zit die klem helemaal uit de wind én houdt hij de zadelpen betrouwbaar vast.
Deze Eddy Merckx 525R Launch edition wisselt van eigenaar voor 6.999 euro met Ultegra Di2. Dat je met deze niet al te gekke onderdelen een gewicht van 7,7 kg haalt, is al mooi. Dat belooft voor de liefhebbers die willen gaan voor nog lichtere spullen. Prijzen starten vanaf 6.499 euro met Sram Force 1×13, wat een optie is geworden dankzij de UDH-derailleurpat. Ook andere groepsets zijn mogelijk en je kan het frame personaliseren, zoals we gewend zijn van Merckx.
Deze 525R is niet alleen licht en oogstrelend mooi, dankzij de deels blanke lak die de carbondetails toont en deels blauw meekleurende lak, maar hij is ook snel. Daarnaast bleek deze nieuwe Merckx een waar genot om mee te rijden. De stijfheid staat het rijplezier niet in de weg. En inderdaad, die nieuwe geometrie vraagt een kleine gewenning, maar dat ging vlotter dan ik durfde te hopen.
Prijs: 6.999 euro voor de Eddy Merckx 525R Launch edition
