Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Gewoon Tom

Naar aanleiding van de verschijning van de derde editie van het hommagemagazine 'Titanen' schreef hoofdredacteur Frederik Backelandt deze bespiegeling neer.

Ik voel me bevoorrecht. Ik heb als wielerjournalist de carrière mogen coveren van de beste kasseirenner aller tijden. Want als ik stel dat Tom Boonen de absolute koning van het Vlaamse voorjaar is, dan verkoop ik geen onzin. De cijfers geven me gelijk. Eenentwintig overwinningen, meer dan wie ook, verzamelde Tom Boonen in de Vlaamse kasseikoersen. Daar reken ik ook Parijs-Roubaix bij, Toms droomkoers die hij absoluut nog één keer wil winnen. Dat zou dan nummer 22 zijn. Dan pas zou het af zijn. Ook al hoeft het niet.

Op 10 januari 2005, op de ploegvoorstelling van Quick Step in Tielt, ontmoette ik Tom voor het eerst. Hij was toen al een vedette, het goudhaantje van Lefevere. Een monument had hij nog niet op zak maar dat zou slechts een kwestie van tijd zijn. Lang moesten we er niet op wachten. Enkele weken later was hij de nieuwe heerser van het peloton. 2005 werd een boerenjaar, het jaar van zijn eerste Ronde van Vlaanderen, zijn eerste Parijs-Roubaix en van de regenboogtrui. In 2005 onstond ook de Boonenmania. Alles wat hij aanraakte, werd goud. Tom was God, stond op pralines en champagneflessen, hing op de kamers van bakvissen en werd publiek bezit. Vlaanderen vond in de spontane Kempenzoon een nieuwe chouchou.

Wanneer ik Tom Boonen anno 2016 spreek, ruim elf jaar na onze eerste ontmoeting, is er alles en niets veranderd. Alles omdat Tom als renner en mens een hele weg heeft afgelegd: er zijn vette en magere jaren geweest, goede en slechte tijden, hoge toppen en diepe dalen. Maar er is ook niets veranderd want Tom is gewoon Tom gebleven. Net daarom vind ik hem een titan. Alle lof voor zijn hoge kampioenengehalte maar als mens schat ik hem minstens zo hoog in. Zijn ongedwongenheid, authenticiteit maar ook zijn kwetsbaarheid heeft mij altijd gecharmeerd. Zijn ‘voorganger’ Johan Museeuw durfde alleen zichzelf te zijn tussen vier muren, Boonen is dat altijd en overal.

Tom Boonen is een oermens met een hart van koekenbrood. Na de slotrit van de Ronde van Qatar 2005, mijn vuurdoop als wielerjournalist, holde ik hem achterna om nog een quote los te weken voor de krant. Tom kneep de remmen dicht en keek ik me aan. Weet je wat hij zei? “Je hebt dat goed gedaan deze week.” Nooit zal ik dat vergeten. Wel, Tom, nu is het mijn beurt om te zeggen: je hebt dat goed gedaan, de voorbije veertien jaar. En het is nog niet gedaan. Op naar die vijfde kassei. Ik gun het je. Iedereen gunt het je. Het wordt moeilijk, jazeker. Haast onmogelijk. Maar denk eraan: if you can dream it, you can do it. Droom, Tom. Maar doe vooral. 

Gerelateerde artikels