Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Bedrijfsbezoek ROSE

Rose stelde half januari in zijn Bike Town in Bocholt de nieuwe X-Lite 4 en 6 racefietsen voor waarvan je straks de uitgebreide test in Grinta! 66 leest. We maakten evenwel van deze uitnodiging gebruik om met zaakvoerder Erwin Rose een rondje door het bedrijf te maken. En gezien de bedrijfsoppervlakte van 36.000 vierkante meter ben je daar wel eventjes mee zoet…

De Rose Bike Town in Bocholt is een gigantische winkel waar je alle Rose-producten naast een massa kleding en accessoires kunt zien, voelen en kopen. Het logistiek centrum zit in een ander gebouw, twee straten verder.

De transportband spuwt onophoudelijk pakketten en doosjes naar de karren waarmee alle goederen naar de laadkades gebracht worden. Elke dag worden er vanuit het logistiek centrum van Rose in Bocholt twee- tot drieduizend pakketten verstuurd naar klanten over de hele wereld die hun spullen online bij Rose bestelden. Erwin Rose bekijkt het goedkeurend. Want ook al begint de geschiedenis van Rose in 1907 met de opening van een bescheiden fietsenwinkeltje in Bocholt, de grote ommekeer kwam er aan het eind van de jaren zeventig. “We waren toen importeur van een aantal Japanse merken zoals Panaracer, Minoura en Nishiki. Brügelmann was in die periode al bezig met de verkoop van fietsonderdelen via postorder en dat leek mij geen slecht systeem. Want vanuit onze fysieke winkel in Bocholt konden we de spullen van die Japanse merken wel verkopen, maar het bereik was te beperkt”, legt Erwin Rose uit. En dus stelde hij in 1979 eigenhandig een catalogusje samen waarin alle producten die je via Rose kon bestellen werden beschreven. “In 1982 lieten we onze eerste echte Rose-productcatalogus drukken op drieduizend exemplaren en was het hek helemaal van de dam”, lacht Rose.

Ruimte voor 90.000 items in het magazijn.

Iedereen die tussen 1982 en 2014 één of andere fietsbeurs in Europa bezocht, kwam met de vuistdikke Rose catalogus thuis. “In die periode was het in ons logistiek centrum een zottenkot in de dagen nadat de nieuwe Rose catalogus was verschenen. Dat was voor veel mensen de officieuze start van het fietsseizoen en dat zorgde voor een enorme piek in onze verkoop en wel in die mate dat het logistiek allemaal lastig af te handelen was. Vandaar dat we in 2014 stopten met de catalogus en er voor kozen om nieuwe Rose-producten gespreid doorheen het jaar te lanceren. Op die manier zorgen we er voor dat Rose constant in de aandacht staat bij de fietsliefhebbers en dat ze doorheen het jaar ongeveer even veel bestellen”, duidt Guido Dienberg die het logistiek centrum draaiende houdt. De benedenverdieping van het logistiek centrum biedt opslagruimte voor 90.000 verschillende items. De producten die het meest besteld worden liggen tot op armhoogte zodat de orderpickers ze gemakkelijk kunnen bereiken, alles wat slechts sporadisch wordt besteld ligt hoger in de rekken. “We werken met een systeem van ‘chaotic warehousing’ wat betekent dat alle producten door mekaar staan. We zetten dus niet alle achterderailleurs en alle sturen naast mekaar, maar geven alle items een plekje in functie van een maximale benutting van de beschikbare ruimte op de rekken”, legt international sales manager Thomas Arping uit. In het logistiek centrum werken –afhankelijk van het seizoen- 80 tot 110 personen, achttien van hen ontfermen zich over de orderpicking en het inpakken. “De orders worden in het magazijn nog manueel verzameld omdat het gewoonweg sneller gaat”, zegt Arping. Van de twee- tot drieduizend pakketten die dagelijks de deur uit gaan, komen er slechts vijftien procent retour. “Dat gaat voornamelijk om kledingstukken en schoenen. Klanten bestellen schoenen meteen in twee maten en sturen de schoenen die niet passen terug. Die terugkerende goederen worden uiteraard gecontroleerd om te zien of ze nog opnieuw verkocht kunnen worden en op die afdeling kom je de gekste dingen tegen. Labels die omgekeerd terug in de kleding zijn gestikt of zonnebrillen met een andere lens in: we hebben het allemaal al gezien”, meldt Dienberg. Officieel heeft Rose geen ‘zwarte lijst’ van klanten die het in de online shop al te bont maakten en producten beschadigd terugstuurden, maar voor de toekomst wordt zo’n lijst wel overwogen. Gevraagd naar hoeveel rek er nog zit op de Rose-organisatie in Bocholt, antwoordt Erwin Rose met cijfergegevens. “Momenteel versturen we twee- tot drieduizend pakketten per dag en ons logistiek centrum is gebouwd met een maximale capaciteit van achtduizend zendingen per dag in het vooruitzicht. We kunnen hier dus nog wel even verder.”

De order picking en het inpakken gebeurt manueel, de labels worden elektronisch gecontroleerd.

Op de bovenverdieping van het logistiek centrum zit de grote voorraad aan goederen van waaruit de ‘kleine werkvoorraad’ op de benedenverdieping constant wordt aangevuld. Hier is er nog eens ruimte voor 250.000 items en 1.500 palletplaatsen. Daarnaast is er nog het magazijn waar enkel de frames en onderdelen waarmee de Rose-fietsen worden opgebouwd liggen opgeslagen. “De beide magazijnen houden we om evidente redenen strikt gescheiden. Bestel je online bij ons een achterderailleur, dan krijg je die in een mooie kartonnen verpakking van de fabrikant toegestuurd. De achterderailleurs die we tegen onze Rose-frames schroeven, zijn uiteraard niet zo mooi verpakt”, aldus Dienberg. In het ‘montagemagazijn’ liggen tot vijftienduizend frames die bij aankomst allemaal worden uitgepakt en nagekeken. Slechts een beperkt percentage Rose fietsen wordt volgens de standaard specificaties die op de website worden getoond opgebouwd. “Om in de verschillende Rose-winkels toch een beetje voorraad te hebben zodat mensen daar hun fiets na aankoop meteen kunnen meenemen naar huis. De overgrote meerderheid van de online klanten kiest echter voor een afwijkende montage en dat is onze grote troef. Wil je een ander zadel, andere versnellingscombinaties of een ander stuurlint: dat kan bij ons allemaal, wat er uiteraard voor zorgt dat al deze fietsen eigenlijk à la carte moeten worden opgebouwd. En dat verklaart meteen ook de levertermijn die tussen de twee en zes weken schommelt, afhankelijk van de beschikbaarheid van de onderdelen die de klant in kwestie gekozen heeft”, duidt Rose.

De fietsen die je in de Bike Town aantreft hebben de standaard specificaties, zijn in kleine serie gebouwd en kan je zo meenemen. Online zijn de configuraties echter eindeloos en al die fietsen worden volgens de bestelling opgebouwd.

De eerste stap in de opbouw van een fiets is dat de vork en het frame in mekaar worden gezet (die liggen apart op voorraad) en in het geval van een full-suspension mountainbike worden in deze montagestap ook de swingarm en schokbreker gemonteerd. Tegelijkertijd wordt in de wielenafdeling de wielset gekozen (als het een voorgemonteerde wielset van bijvoorbeeld Mavic of DT Swiss betreft) of gebouwd met behulp van een Holland Mechanics wielbouwmachine.

Alle frames worden bij het uitpakken ook gecontroleerd en nagemeten.

Daarna worden alle benodigde onderdelen voor de afwerking van de fiets verzameld en de fiets door één monteur opgebouwd, zijn naam komt daarna op het boekje dat de fiets vergezelt. “In principe kan elke mecanicien hier elk type Rose-fiets opbouwen, al houden we rekening met de persoonlijke voorkeuren van het personeel. Wie liever racefietsen bouwt, laten we vooral racefietsen opbouwen. De zoektocht naar personeel wordt wel steeds moeilijker want er zijn nog amper jongeren die de opleiding tot fietsmecanicien volgen. Dus recruteren we uit andere sectoren zoals de machinebouw en geven we deze nieuwe personeelsleden intern een degelijke opleiding”, aldus Guido Dienberg. Alle samen werken bij Rose 350 mensen, op de montage-afdeling zijn ze afhankelijk van het seizoen met 45 tot 60. De opbouw van een Rose racefiets kost één uur, aan een cyclocrossfiets sleutelen ze gemiddeld acht minuten langer, met de opbouw van een E-bike is een monteur vier uur zoet.

Geen bandwerk, maar elke mecanicien werkt een fiets volledig af.

De aandacht voor detail in de montagehal is extreem en voor verzending wordt elke fiets nog meticuleus nagekeken. “Met een maximale kwaliteitscontrole willen we het aantal garantiegevallen en retours tot een minimum beperken. Want die zijn niet alleen slecht voor het imago van je merk, garantie en retours zijn ook duur. Ik heb er zelf trouwens een hobby van gemaakt om na de kantooruren de mensen die geklaagd hebben over hun Rose-fiets op te bellen. Dan schrikken ze wel eens als ze ‘Meneer Rose’ zelf aan de lijn krijgen want dat verwachten ze niet van een bedrijf met 350 personeelsleden, maar ik wil van hen wel persoonlijk te weten komen waarom ze niet tevreden zijn met hun fiets. En als ze gelijk hebben, dan doe ik er niet moeilijk over: stuur de fiets maar terug, dan stort ik uw geld terug”, nog volgens Erwin Rose.

Erwin Rose doet de eindcontrole van een nagelnieuwe Rose X-Lite 6.

www.rose.nl

Gerelateerde artikels