Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

100% Getest: Chapter2 TOA

We kunnen allemaal de bekende merken uit het profpeloton opsommen, maar soms vergeten we al eens dat er nog heel wat andere pareltjes te vinden zijn. De Nieuw-Zeelandse Chapter2 TOA is er zo eentje die ons kon charmeren.

Chapter2 is niet meteen het meest besproken merk in de Lage Landen, maar het Nieuw-Zeelandse bedrijf dat zijn oorsprong vindt in het surfmerk NeilPryde, heeft wel zijn eigen, typische charme. Het stelde zopas de aerodynamische Koko voor. Wij testten echter de TOA, de snelle en lichte racefiets. Chapter2 zet hem trouwens in de markt als allroad-racefiets, maar daar kunnen we kort over zijn. Ja, er is plaats voor banden tot 32 mm breed – volgens de ISO-norm 30 mm met veel ruimte tussen de vorken – maar dit is toch echt een volbloed koersfiets. Daar ligt zijn sterkte, zo ondervonden we tijdens onze kilometers op de TOA.

Zelf verder in te kleuren

Chapter2 biedt enkel framesets aan. De TOA Essential Collection kost 2999 euro en bestaat uit frame, vork, balhoofdset, zadelpen, puzzelspacers en steekassen. Voor de MANA-cockpit betaal je 699 euro extra. Het frame is van Japans Torayca-carbon, weegt 1099 gram in maat M – wat tegenwoordig niet vederlicht is in deze categorie van semi-aero racefietsen – en komt in vijf maten. Een niet ingekorte vork weegt 420 gram, de zadelpen 135 gram en de cockpit in een typische maat 100-420 mm 395 gram. In combinatie met de Ultegra Di2 11-speed9-groep en carbon wielen klopte onze testfiets af op 7,4 kilo.

Semi-aero

De aero invloeden zie je al meteen aan de voorkant. Zoals dat tegenwoordig op zo’n type fiets hoort, zijn de overgangen tussen voorvork, balhoofd, spacers en cockpit zo vloeiend mogelijk gemaakt om de luchtstroom zo weinig mogelijk te verstoren. Een carbon cockpit uit één stuk is een graag geziene gast op een aero fiets en ontbreekt hier niet. Voor die MANA kan je uit vijf maten kiezen – hou rekening met de 1,5″ stuurpendiameter als je een alternatieve cockpit wil – wanneer je jouw frameset bestelt. Hij ligt goed in de hand en de compacte stuurbocht nodigt uit tot een positie in de beugels.

Ook de onderbuis en zadelbuis, die frontaal in contact komen met de wind, kregen de intussen bekende Kammtail-vorm. De zadelpen heeft eveneens een D-vorm, maar is opvallend slank. Daardoor weegt ze heel weinig en geeft ze toch wat mee als de fiets klappen opvangt. De interne zadelpenklem doet zijn werk en geeft ook na een hele reeks kasseistroken geen krimp – zo hoort het.

Vlijmscherp

Ondanks de plaats voor dikke banden promoot Chapter2 de TOA als volbloed koersfiets en dat is helemaal terecht. De directheid is direct voelbaar. Heb je liever een fiets die onverstoorbaar rechtdoor gaat en weinig aandacht vraagt – ja, we kijken naar jou, dagdromer – dan zoek je best elders je toevlucht. Heb je niets liever dan een koersfiets die vlijmscherp antwoordt bij elke stuur- of pedaalinput, dan ga je de TOA een topper vinden. Het is zo’n racer die je meteen dat o zo gewilde snelheidsgevoel geeft als je accelereert. Het scherpe stuurgedrag mag niet verwonderen, want Chapter2 gebruikt een dikke, rechte vorkbuis van anderhalve inch.

Door het enerzijds slanke uiterlijk maar anderzijds het koersgerichte karakter waren we benieuwd hoe de TOA zich zou gedragen op kasseien en onze typische, ‘niet al te prachtig onderhouden’ wegen. Wel, daar deed hij het eigenlijk voorbeeldig. Hij behield zijn snelheid en klapperde niet tot quasi stilstand bij de herhaalde schokken van een bonkige kasseistrook. Dat verdient eens te meer lof als je beseft dat we voor het eerst in twee jaar nog eens op bandjes van ocharme 23 mm breed rondreden. Combineer deze Chapter2 met een snelle 25 of 28 mm en je creëert ongetwijfeld nog meer comfort, zelfs al konden we nu al helemaal niet klagen.

Atypisch voor onze testverslagen gaan we het deze keer niet hebben over de groep, het zadel of de wielen, want een Chapter2 koop je, zoals al gemeld, alleen als frameset. Het spreekt voor zich dat een dergelijk raspaard degelijk beslagen moet worden. Een carbon wielset, snelle banden en een groepset uit het hogere middensegment of van topniveau zijn dan ook een must om er het maximum uit te halen.

Conclusie

Niet alleen het uiterlijk maar ook het rijgedrag van de Chapter2 TOA is flitsend. Ondanks de smalle banden vonden we het comfort van een meer dan aanvaardbaar niveau, waardoor de TOA kan worden omschreven als een volbloed koersfiets die ook kan worden getemd door gewone stervelingen. Het is een volwaardig alternatief voor de gevestigde namen in de reeks van moderne semi-aero racefietsen. Ook met de beschikbaarheid zit het goed, zo vernamen we, en dat is tegenwoordig mooi meegenomen.

De Nieuw-Zeelandse koersfiets had geen probleem met de Vlaamse wegen. (foto: Just Jean Media)