Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Onze reactie op dodelijk ongeval tussen wielertoeristen en e-biker

In de nasleep van de dood van de 73-jarige fietser na een botsing met een groepje wielertoeristen op het jaagpad langs het Albertkanaal werd Grinta! druk gecontacteerd voor een reactie. Daarbij hadden we vooral oog voor het vermijden van verdere tegenstellingen tussen verschillende groepen weggebruikers.

Eerst even een situatieschets, want het ongeval gebeurde niet door voorbij scherende wielertoeristen op een recht jaagpad. Het ongeval gebeurde namelijk aan de Zwaaikom in Oelegem, waar het jaagpad vier haakse bochten maakt. Volgens de eerste berichtgeving zou de 73-jarige e-biker het jaagpad zijn opgedraaid vanaf het grindpad dat net in een van die bochten ligt. Dat maakt de situatie meteen al complexer, aangezien het heel waarschijnlijk is dat de snelheid van het vijftienkoppige groepje niet heel hoog lag op dat punt. Het lijkt erop – maar dat moet het officiële onderzoek nog duidelijk maken – dat de eerste(n) van het groepje wielertoeristen meteen na het manoeuvre met zijn/hun stuur in contact zijn gekomen met het stuur van de bejaarde fietser. Dat maakt de kans groter dat het een jammerlijk ongeval zonder grote schuldigen is, waarbij de man heel slecht is neergekomen. Maar opnieuw: ook hier moeten we afwachten wat de deskundigen oordelen.

Het jaagpad is voor iedereen

Tijdens het radiointerview met onze man kwam al meteen de vraag naar boven of jaagpaden wel geschikt zijn voor snelle fietsers. Daarop is ons antwoord uiteraard volmondig ‘ja’, want een jaagpad is een van de weinige plekken waar je quasi autovrij kan fietsen. We kunnen moeilijk pretenderen dat we hier in Vlaanderen tientallen verkeersvrije trainingscircuits hebben. Bovendien mogen we ook het mobiliteitsbelang van deze paden niet uit het oog verliezen. Veel woonwerkfietsers, met de e-bike, speedpedelec of andere fiets, benutten deze rechtstreekse verbindingen tussen steden om snel van en naar het werk te geraken. De snelheidslimiet van 30 kilometer per uur lijkt ons in dat opzicht dan ook achterhaald. Waar kunnen fietsers met een speedpedelec anders veilig rijden? Willen we die mensen dan terug in de auto en in de file jagen?

“Ook de media hebben hun taak om de tegenstellingen en het hokjesdenken niet verder te laten toenemen”

En laten we vooral niet vergeten dat de overheden veel van deze jaagpaden vlotjes hebben toegevoegd aan de reeks fietssnelwegen. Op welke snelweg word je geacht 30 per uur te rijden? Het lijkt ons dan ook eerder zaak om bijvoorbeeld zachte paden toe te voegen aan deze jaagpaden, zoals bijvoorbeeld in Nederland gangbaar is. Daarmee bedoelen we goed bewandelbare grind- of aardepaden voor voetgangers, zodat zij zonder schrik kunnen genieten van een rustige wandeling.

Geen wij versus zij

Wat ons erg stoorde in de berichtgeving, was de erg persoonlijke benadering. Als een bestuurder of chauffeur een fietser of voetganger aanrijdt, wordt er gesproken over ‘een dodelijk ongeval met een auto of vrachtwagen’, terwijl het hier meteen in de hoofdpunten van de kranten ging om een wielertoerist die een man had omvergereden. Er wordt nog net niet ‘agressieve wielerterrorist’ van gemaakt. ‘Gelukkig’ zijn daar nog de commentaren op sociale media die de toon binnen de kortste keren naar het platvloerse laten kelderen. Kortom, ook de media hebben hun taak om de tegenstellingen en het hokjesdenken niet verder te laten toenemen.

“Vertraag waar de situatie het vraagt, geef ruimte waar het moet en gebruik verder je logisch verstand”

Laten we er dus geen spel van tegenstellingen van maken, geen ‘wij’ versus ‘zij’. Hier op de redactie hebben we mensen die ’s ochtends met de e-bike en fietskar de kinderen veilig op school (proberen) af te zetten, daarna met de auto naar kantoor moeten, om ten slotte ’s avonds nog een trainingsritje met de racefiets te doen. Iets waar we veel, iets te snel gefrustreerde automobilisten al te vaak aan moeten herinneren: zowat iedere wielertoerist rijdt ook met de wagen.

Logica brengt ons het verst

Als sportieve fietser is het onze taak om onze verantwoordelijkheden te nemen: vertraag waar de situatie het vraagt, geef ruimte waar het moet en gebruik verder je logisch verstand. Niet iedereen heeft het inschattingsvermogen en de reflexen van een wielrenner. Daarnaast kan het zeker geen kwaad om (her)beginnende fietsers, die het gedrag van zo’n zware e-bike niet altijd perfect kunnen inschatten, vaardigheidslessen en een veilige helm aan te raden bij de aankoop van hun glimmende nieuwe fiets. Zo kunnen ze nog beter genieten van de prachtige activiteit die het fietsen is.

Laten we vooral niet vergeten dat bij dit jammerlijke ongeval een leven is verloren. Onze deelneming gaat dan ook uit naar de familie en vrienden van de overledene.