Evil Eye komt met ‘neon aanval’
Dieter Devriendt
8 februari 2026
Deel dit artikel:
Van de oerklassiekers tot pareltjes in minder gekende fietsregio’s, met deze tien suggesties geven we jou alvast een goede voorzet voor jouw fietsjaar 2026.
De oerklassieker der granfondo’s. Sinds deze granfondo in 1982 voor het eerst werd verreden, groeide de reputatie ervan. Op de erelijst van La Marmotte staan meerdere profrenners. De Wikipedia-pagina van La Marmotte bevat bovendien ook de rode lantaarn van ieder jaar. Maar of je nu eerste of laatste wilt eindigen, je zult sowieso de lange Col de la Croix-de-Fer, het mythische tweeluik Télégraphe-Galibier en de beruchte slotklim naar Alpe d’Huez, inclusief 21 haarspeldbochten, moeten overwinnen. Goed voor 177 kilometer en een dikke 5000 meter stijging, maar vooral goed voor je bucketlist. Want zoek maar eens een granfondorijder die de Marmotte nog niet gereden heeft.
www.marmottegranfondoalpes.com
Qua decor is de Maratona dles Dolomites alvast onovertroffen. Het laagste punt van het parcours bevindt zich op zo’n 1300 meter boven de zeespiegel, terwijl het dak van de Maratona op dik 2200 meter hoogte ligt. Daartussen ga je een keer of negen op en af. Rokende namen als de Passo Campolongo (twee keer), Pordoi, Sella en Gardena laten je lijf vol melkzuur lopen. Maar dan moet alles nog beginnen met de Passo Giau en de Passo Valparola in het vooruitzicht. Met 4000 klautermeters op een totaal van 138 kilometer komen de gevleugelde klimmers hier aan hun trekken. Net zoals de natuurliefhebber overigens, want de Dolomieten zijn wondermooi.
www.maratona.it
Aan de start geraken is bij wijze van spreken even moeilijk als de Ötztaler finishen. Wie interesse heeft, kan zich in januari aanmelden voor de loting voor een bedrag van 5 euro. Midden februari vindt de loting voor de 4.000 startbewijzen plaats. Wie bij de gelukkigen hoort, kan de benen beter maar insmeren. Over een afstand van 227 kilometer liggen een aantal monsterklimmen te wachten in de achtertuin van ijsmummie Ötzi. Na een afdaling van startplaats Sölden naar Oetz, opent de Ötztaler Radmarathon meteen met een beklimming naar Kühtai op 2000 meter om vervolgens opnieuw het dal in te duiken. Met de vlam in de pijp gaat het 39 kilometer lang maar minder steil over de Brennerpas. Daarna zijn het de Jaufenpas maar vooral de Timmelsjoch met zijn 28 kilometer lengte en 1759 hoogtemeters op één enkele beklimming die zelfs doorwinterde fietsers de levensvreugde kunnen ontnemen. De Ötztaler is lang, zwaar én verkeersvrij.
www.oetztaler-radmarathon.com
Dichter bij het gevoel van profrenner te zijn kan je niet komen, tenzij je het effectief bent. De TOUR Transalp dat is een ganse week leven in peloton. In zeven etappes overwin je meer Alpencols dan je op twee handen kan tellen. Zeven dagen op rij aan de bak. Een slechte dag tussendoor wordt genadeloos afgestraft. Heerlijk toch? Het exacte parcours voor 2026 ligt op dit moment nog niet vast, maar het routeconcept is al meer dan twintig jaar onveranderd. Met een openings- en slotrit die voor de gemiddelde fietser haalbaar zijn, en daartussen een paar kanjers met bergpassen à volonté. Wie de week tot een goede einde wil brengen, beschikt maar beter over een ijzeren gestel met een sterke kop en daaronder een stel klimmersbenen. Klinkt fantastisch, toch?
https://www.tour-magazin.de/event/tour-transalp
Vroeg of laat geeft iedere serieuze fietser toe aan de lokroep van de Stelvio met z’n iconische haarspeldbochten. De GF Stelvio Santini is dan ook het ideale smoesje om richting Bormio te trekken. Na een ommetje met eerst de al bijna even legendarische Mortirolo, is het tijd om jouw eigen Thomas De Gendt-moment te beleven op de 25 kilometer lange slotbeklimming. De granfondo Stelvio Santini is ‘slechts’ 130 kilometer lang, maar wie het hoogteprofiel in detail bekijkt, krijgt al snel de stuipen op het lijf van zoveel klauterwerk.
www.lastelviosantini.com
Deze atypische granfondo is zowaar nog ouder dan de Marmotte. De tocht rond het Zweedse Vätternmeer werd in 1966 voor het eerst verreden door 300 deelnemers. Doorheen de jaren kreeg de Vätternrundan een cultstatus in Zweden. Wie 15 jaar of ouder is, kan deelnemen aan de 315 kilometer lange rit. Je kan jezelf inschrijven in de ‘SUB9-groepen’ die het rondje aan een gemiddelde van 35 kilometer per uur afwerken, of gewoon rustig op je eigen tempo de tocht afmaken. Finishen én genieten van het landschap rond het meer is in deze granfondo belangrijker dan prestaties. Het terrein is continu golvend tussen 95 en 200 meter boven de zeespiegel. Een hoop speldenprikjes dus, met voor het overige vooral een lange afstand. Maar wel een originele voor je bucketlist.
www.vatternrundan.se
Dé manier om van een granfondo te proeven zonder te ver van huis te gaan. In La-Roche-en-Ardenne sta je aan de start voor een stevige Ardennenrit met daarin klassiekers als de Mur de Maboge en de Col de Haussire, de zwaarste beklimming van België. Dankzij de vele beklimmingen komt ‘de Cric’ aan meer dan 3500 hoogtemeters op een afstand van 165 kilometer. Een fysieke uitdaging die dus kan tellen. Als doel voor het seizoen 2026, of als graadmeter om het jaar nadien het hooggebergte in te trekken.
www.velomediane.com
De eerste kennismaking met lange beklimmingen, vind je in de Vogezen. Tussen startplaats Ronchamp en de top van La Planche des Belles Filles liggen een aantal kloeke Vogezenkerels te wachten. De ‘3 ballonnen’, namelijk de Ballon de Servance, de Grand Ballon (voorafgegaan door Le Markstein) en de Ballon d’Alsace, met als klap op de vuurpijl de gruwelijke slotklim naar La Planche. Dat die de benen afsnijdt, is een zekerheid. Het weer daarentegen, is altijd onvoorspelbaar in de Vogezen.
www.les3ballons.com
Deze is voor de doorwinterde fietser. Eigenlijk spreken we hier al niet meer van een granfondo, maar van een ultrafondo, want de Tour du Mont Blanc is helemaal wat de naam doet vermoeden. In 330 kilometer rond de Mont Blanc fietsen. Hierbij doorkruis je Frankrijk, Zwitserland en Italië. Naast fysieke paraatheid is ook mentale weerbaarheid vereist, want pas na de eerste honderd kilometer is de speeltijd echt voorbij. Met zowel de grote als de kleine Sint-Bernardpas, de Cormet de Roselend en de eindklim naar Les Saisies ligt het zwaartepunt pas in het tweede deel van de tocht. Maar liefst 8300 meter hoogteverschil wordt er onderweg overwonnen. De cut-off times zorgen er bovendien voor dat je deze rit niet zomaar even rustig op eigen tempo kan afwerken.
www.letourdumontblanc.fr
Deze uitsmijter van het seizoen wordt eind september verreden aan de Spaanse Costa Blanca. Meestal onder een stralende zon, terwijl bij ons de herfst al oprukt. De Gran Fondo Alberto Contador gaat over dezelfde wegen waar heel wat profrenners tijdens de winter hun nieuwe seizoen voorbereiden. Beklimmingen van de Coll de Rates, Puerto de Sa Creueta en Vall d’Ebo zijn dan ook verplichte kost tijdens deze granfondo doorheen één van de mooiste landschappen van Spanje.
www.granfondoalbertocontador.com
