Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Getest: Kona ‘drop bar’ gamma

Kona is een naam die in het mountainbikewereldje staat als een huis, maar de Amerikanen deden de voorbije jaren ook goede zaken in het segment van de cross- en gravelbikes. Vandaar dat Kona een eerste ‘drop bar presentation’ wel nuttig vond en Grinta! was er bij in Andalusië.

Kona kwam in 1988 voor het eerst met een gamma fietsen aandraven en de Jake crossfiets maakte toen al deel uit van het aanbod. Voor 2018 ontwikkelde Kona een nieuw carbon en aluminium frame voor de Jake, helemaal volgens de trend van specialisatie. “De Jake was altijd al een allround inzetbare crossfiets, maar veldrijden is zodanig geëvoluleerd dat je daar een specifieke fiets voor nodig hebt. Vandaar de introductie van de nieuwe frames”, aldus de product manager die gewoon met ‘Joe’ wil worden aangesproken, de formaliteit van familienamen is de heren van Kona totaal vreemd.

De Jake crossfietsen (Super Jake en Major Jake met carbon frame, Jake the Snake met alu frame) hebben 12 x 100 en 12 x 142 mm steekassen en flat mount bevestigingsnokken voor de remklauwen. Alle kabels en leidingen lopen door het frame, op de olieleiding naar de voorrem na dan. “Een bewuste keuze. We wilden een onderhoudsarm systeem en de kabel langs de vorkpoot geleiden garandeert een stille voortrein, zonder rammelende leidingen”, aldus Joe. Alle drie de Jakes worden geleverd met dezelfde carbon voorvork met onzichtbaar geïntegreerde spatbordnokken. Ook op de achtertrein kan je een spatbord kwijt, handig om met de fiets de winter door te trainen op de weg. Kona koos bewust voor een press-fit bracket (compatibel met alle configuraties + lichter + stijver). Naar eigen zeggen won het nieuwe carbon frame tien procent aan comfort achteraan en ging de balhoofdfstijheid er eveneens met tien procent op vooruit. Het frame is al voorzien op het gebruik van een dropper post, vandaar de 31,6 mm binnendiameter van de zitbuis en de extra kabelgoot in het frame.

De Super Jake van 4.999 euro voert het CX-gamma van Kona aan, de Major Jake waarmee Grinta! in Andalusië kon testen moet 3.499 euro kosten. Voor dat geld krijg je wel een piekfijn afgewerkt frame, maar de afmontage met Shimano 105 en zelfs een RS-500 non-series crankstel blijft toch aan de povere kant voor een fiets uit deze prijsklasse. Uit de standaard afmontage blijkt ook meteen dat de Jake nog altijd een heel Amerikaanse interpretatie van een crossfiets is. Want bovenop de hoge balhoofdbuis wordt de fiets geleverd met een aantal spacers onder de stuurpen (wel handig voor de afstelling van de fiets) en daar bovenop een stuurpen die omhoog wijst. Wil je de Jake als wedstrijdfiets inzetten, dan moeten omwille van de hoge balhoofdbuis alle spacers van onder de stuurpen die je ‘negatief’ moet monteren om een voldoende diepe zit te bekomen. Dat de Jake een Amerikaanse crosser is voel je gelijk ook aan het heel brede stuur dat nog eens een beetje ‘flare’ heeft (de stuuruiteinden lopen wat open) waardoor het onder in de beugel echt breed aanvoelt. Dat de wielen (Formula naven, naamloze spaken en WTB velgen) tubeless ready zijn en meteen met Clément MXP tubeless ready crossbanden worden geleverd is een voordeel, met die set-up kom je het dichtst in de buurt van crosstubes.

In de zoektocht naar een zo goed mogelijke kabelgeleiding opteerde Joe er voor om de kabels en leidingen in de bovenkant van de onderbuis te doen verdwijnen. Geen ideale oplossing (zeker niet als de kabels en leidingen zo lang liggen) want loop je op de pedalen en leun je een beetje naar voren, dan stoot je met je knieën tegen de spaghetti van kabels aan. Qua geometrie vindt de Major Jake een fijne balans tussen een direct stuurgedrag en voldoende stabiliteit zodat je met vertrouwen door een zandbak klieft. Het comfort dat je op een crossfiets ervaart is in hoge mate afhankelijk van de ondergrond waarop je rijdt en de gehanteerde bandenspanning, dus dat is lastig in te schatten na een testrit van één dag. De Shimano 105 remgrepen liggen heel lomp in de hand en horen eigenlijk niet thuis op een fiets van 3.500 euro, de derailleurs en remmen werken wel naar behoren. Met 160 mm remschijven voor en achter speelt Joe trouwens op veilig.

Na een dagje zandstuiven, gravel grinden en stof happen in Zuid-Spanje kon ik op dag twee van de presentatie op weg met een compleet andere vehikel: de Rove NRB DL. Een totaal nieuwe ervaring voor mij en dan is deze jongen toch altijd een beetje op zijn hoede. Zeker in dit geval want een aluminium fiets met carbon vork, 650b wielen en zowaar 47 mm (47!!!) brede banden omschrijven als ‘de ultieme wegfiets’ is een stelling die ik niet zomaar volg. De technische presentatie van het nieuwe Rove frame is evenwel veelbelovend want de fiets zit slim in mekaar. Zo bestaat de bracketschaal uit twee gesmede delen (links en rechts) waar de liggende achtervork tegenaan wordt gelast. Een slimme oplossing om toch twee kettingbladen te kunnen monteren én het gebruik van brede banden te faciliteren. Handig is dat je je oude MTB-wielen in deze fiets kunt monteren (100 x 12 mm steekas voor en 142 x 12 mm achter). Onder de onderbuis vind je een derde set nokken voor een bidonhouder, wil je de Rove NRB DL met een 1x aandrijving rijden dan kan je maximum een 48T kettingblad monteren. De Rove NRB DL kost met zijn aluminium frame, full carbon vork, een mix van Shimano Ultegra en 105, Formula/WTB wielen en WTB Horizon banden 2.299 euro.

Vergeleken bij de Jake crossfietsen worden de NRB modellen geleverd met een één centimeter kortere stuurpen en een zowaar nog eens twee centimeter breder stuur met extra flare. Ik verwacht mij eigenlijk aan een half drama met een sloom rijdende fiets die stuurt en accelereert als een tank. Mijn verwondering is dan ook groot als blijkt dat de Rove NRB DL kwiek uit de startblokken schiet en op licht hellende stroken zijn snelheid heel efficiënt aanhoudt. De zithouding is relaxed, al moet ik wel wennen aan het ultra brede koersstuur. Dankzij dat brede stuur gaat de Rove vlot de hoek om en de massieve hefboom geeft je in technische afdalingen een stabiele steun.

Op de weg is de rolweerstand van de 47 mm brede banden verrassend laag, zoals verwacht is het comfort hoog en ook de grip op verharde weg is fenomenaal. Zandpassages zijn een fluitje van een cent met deze banden en wil je steil bergop een gravelpad omhoog, dan moet je vooral niet te licht schakelen. Bij een te lage snelheid en een te hoge kadans verliest de achterband wat sneller grip, beter is het om eventjes de gaskraan wat verder open te houden en op een iets grotere versnelling de helling soldaat te maken. Bergaf is het trouwens verbazingwekkend wat je met zo’n 650B fiets nog allemaal kunt, echt een eye-opener deze Rove NRB DL. ‘De ultieme wegfiets’ is het zeker niet, maar gezien de allround inzetbaarheid kan het voor veel avontuurlijk ingestelde fietstoeristen een prima tweewieler zijn.

Voor de laatste rit en fotoshoot van de tweedaagse laat ik mij verleiden tot een testrit met de Sutra LTD. Qua “mafketelgehalte” nog een flinke stap verder dan de Rove want wat gedacht van een stalen 29” mountainbike met 1x aandrijving en een krom stuur. Huh? Na drie jaar in het gamma werd de Sutra voor modeljaar 2018 opgewaardeerd met flat mount schijfremnokken en steekassen terwijl de achterderailleurkabel van shifter tot derailleur in een buitenkabel zit. Met die 29” wielen en 50 mm brede Clement banden is de Sutra LTD een imposante fiets, je zou bijna een krukje vragen als je in het zadel wil klimmen.

Eens in het zadel heeft rijden met de Sutra LTD veel weg van het besturen van een monster truck, al heb je ook wel een vette V8 nodig om de boel op gang te krijgen en te houden. Echt stijf is het stalen frame niet zodat het niet veel meer is dan de verbinding tussen de grote wielen die het liefst van al gewoon rechtdoor denderen. En daar moet je dus je rijstijl nadrukkelijk aan aanpassen. Het komt er op neer dat je ongeveer een rijlijn uitzet, blijft trappen en voor de rest doet de fiets alles zelf. De stabiliteit van het vehikel is onvoorstelbaar, nooit eerder reed ik zonder handen door mul zand, maar op de Sutra LTD lukt het zowaar. Na een paar uur wegen de nadelen van de fiets (het gewicht, pfff) echter zwaarder door dan de voordelen zodat de vraagprijs van 2.299 euro niet in verhouding staat tot het inzetbereik van de fiets. Wil je echt offroad gaan, dan is een hardtail MTB de betere optie en wil je weg en veld op een efficiënte manier met mekaar combineren dan vind je in de Rove een beter alternatief. Maar die paar uur lol aan het stuur van de Sutra LTD zal ik niet licht vergeten. www.konaworld.com

Gerelateerde artikels